‍ ‍

بگزارش پایگاه خبری سفیر ملت ؛ آری نه در عالم واقعیت
فقط تصورش در عالم خیال
هم برایمان سخت و طاقت فرساست

براستی که آنان با خدا معامله میکنند
و حساب و کتابشان با خدای رحمان و رحیم است

و اما در چنین شرایطی یک زن واقعی و فرشته ای به نام همسر میتواند زندگیت را بسازد و با فداکاری تمام در کنار شیری بی دست و پا و نابینا  بماند و پروانه وار دورش بگردد
در فقر و آوارگی در میان سرما و گرما ، گرما بخش زندگی سرد و طوفان زده شیر خدا شود
او دلاور افتاده برخاک فداکاری را ، تنها نمی گذارد با او و مرامش همراهی میکند به خوبی
از جسم زخم خورده و ناقصش مراقبت میکند
و با پخش صوت ملکوتی قرآن و پهن کردن سجاده ، از اذان گفتن شوهر لذت می برد و معنویت وجودی همسر را تقویت میکند

زن زندگی ، به یک فرزند قبل از مجروحیت بسنده نمی کند و آنان را به عدد مقدس هفت می رساند و در عین سادگی و بدور از تجمل گرایی با عشق
بر دستان بریده معشوق بوسه میزند

اصلاً گور بابای شیرین و فرهاد

انگار که هیچ اتفاقی نیافتاده است

آه و ناله و شکوه نمی کند هیچ ، شکر گذار خدایی میشود که توفیق قرارگیری در مسیر ، ( رحمانی خدا محور)  را به وی عطا کرده است!!! و عاشقانه زندگی میکند
و این چنین برای خودش تبدیل به اسطوره ای قابل تحسین میشود
آری،( ثریا کهزادی ) می‌تواند خلاصه ای از زینب و فاطمه و معصومه و خدیجه ای برای  دوران ما باشد و باید نام او را بر روی تخته سنگها و صخره های مانشت حکاکی کرد و از او مجسمه و تندیسی ساخت که الگوی زنان و مادران و دختران ایران زمین باشد….  همین …